"กูไม่เคยเห็นมึงเป็นเพื่อนตั้งแต่วันที่กูรู้ตัวว่ารู้สึกยังไงกับมึง"
สิ้นคำนิ้วทั้งสองของมันก็สอดเข้ามาในตัวผมรวดเดียวจนสุด
"อึก!! ...โถ่ เว้ย! ไอ้เหี้ยเจย์! อื้อออ!!"
ผมกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันออกแรงสบัดแขนจนเหนื่อยแต่ไม่มีหวังเลยสักนิด! แจฮยอนมันแรงเยอะขนาดนี้เลยหรออว่ะ!
"shit! ผ่อนคลายสิวะ!"
มันสบทด่าเมื่อช่องทางแคบที่ไม่เคยถูกล่วงล้ำบีบรัดนิ้วมันจนขยับแทบไม่ได้ ผมพ่นลมหายใจออกทางปากช้าๆ พยายามผ่อนคลายตามที่มันบอก ไม่ไหวแม้งเจ็บ ชิบหายเลย
"เอาออก เดี๋ยวนี้ อึก!!"
ผมเอี้ยวหน้าหันไปมองมันด้วยความโกรธ แจฮยอนยกยิ้มมุมปากก่อนจะขยับนิ้วเข้าออกแรงๆ ไม่สนใจความคับแน่นที่รัดนิ้วมันเลยสักนิด
"รู้อะไรไหม? ยิ่งกูโรธเท่าไหร่กูจะยิ่งตื่นตัวราวสัตว์ป่า ..และยิ่งเห็นมึงโกรธมากเท่าไหร่ ..กูยิ่งอยากกระชากเสื้อผ้ามึงให้เป็นจุน!!"
สิ้นคำมันก็ดึงนิ้วออกก่อนจะกระแทกสิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วเข้ามารวดเดียวจนสุดความยาว
"โอ๊ยย!!...ไอ้.. เหี้ย ..เจย์! อึก กูเจ็บ!! เอาออกไป!!"
ความเจ็บปวดจากการรุกล้ำของมันแผ่ไปทั่วร่างผมกัดฟันแน่นหลับตาข่มอารมณ์ ผมรู้สึกว่าแกนกายผมมันกำลังตื่นตัว
"ฮึ่มมม ผ่อนคลายหน่อย"
แจฮยอนครางเสียงต่ำแล้วเริ่มขยับสะโพก ความฝืดเคืองของช่องทางด้านหลังที่ไร้สิ่งหล่อลื่นมันยิ่งเพิ่มความเจ็บเป็นเท่าตัว สะโพกสอบเริ่มซอยเอวเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนถี่ยิบ เสียงเนื้อกระทบกันดังหยาบโลน ผมหอบหนัก กำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อร่างกายสั่นไหวไปตามแรงกระแทก หน้าท้องเสียดสีกับโต๊ะทำงานจนแสบไปหมด บ้าเอ้ย!! ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับผม
"อึก! อืม เจย์! กูเจ็บ ..อะ ..เอาออกไป!!"
"อ่าา รัดเจ็บชิบ!"
มันไม่ฟังผมสักนิดร่างหนาโน้มตัวลงมาแนบชิดแผ่นหลังฟันคมขบกัดเม้มหูขาวเบาๆ แต่ผมกับสยิวจนต้องหันหนี ร่างสูงหัวเราะหึๆ ก่อนจะไซร้คอผมไปมาแล้วเร่งจังหวะหนักหน่วงขึ้น
"อ่ะ ..ไอ้เหี้ย! ตรงนั้นมัน ..ควยเอ้ย!"
ผมด่ามันไม่ยั้งปากเมื่อแจฮยอนกระแทกโดยจุดกระสันผมอย่างจัง ยอมรับว่าเสียวมาก แตก็เจ็บมากเหมือนกัน
"หึๆ ควยกูอยู่ในตัวมึงไงโดยอง"
ร่างสูงก้มลงมากระซิบเสียงต่ำพร่าข้างหูก่อนแหย่ลิ้นเข้าหูแหย่เบาๆ ผมหลับตาเบี่ยงหน้าหลบ ไอ้สัส เสียงแบบนั้นมันเซ็กซี่เป็นบ้า!
"เจย์!! มึง..อืมมม โถ่เว้ย! อ่ะ ไอ้สัส"
"จะครางหรือจะด่าเลือกสักอย่าง"
ผมกัดปากแน่นจนเจ็บแต่มันยังเจ็บไม่เท่าที่ใจหรอก นี่น่ะหรอคนเป็นเพือนเขาทำกัน!
"มึงจำไว้ ..อึก ไม่ว่ามึงกับกู อืมม จะเอากันกี่ครั้ง ..กูกับมึงก็เป็นได้แคเพื่อนกัน"
สิ้นประโยคแจฮยอนก็สบถด่าไม่ยั้งแล้วโถมแรงกระแทกอย่างบ้าคลั่ง ผมแนบหน้ากับโต๊ะหลับตากัดฟันแน่น ร่างสูงยังคงด่าผมไม่หยุด มันคงไม่พอใจมากผมรู้ แต่ผมให้มันมากกว่าเพื่อนไม่ได้จริงๆ
"มึงจำคำกูไว้โดยอง ว่ากูคือผัวคนแรกและคนสุดท้ายของมึง!
"อึก อืมมม ไอ้เหี้ยย! อ่ะ ซี๊ดด " เจ็บใจ เจ็บใจจริงๆ
"กูจะเอามึงจนกว่าร่างกายมึงจะจำสัมผัสจากกูเลย หึ!"
สะโพกสอบหยัดกระแทกไม่ยั้งเร็วแรงจนจุกและเจ็บใจมนคราเดียวกัน ท่อนเอ็นผมแข็งตัวขึ้นอย่างน่าตกใจทั้งๆ ที่ไม่ได้แตะมันแม้แต่นิด น่าอายเป็นบ้า ร่างหนายังคงขยับเคลื่อนไม่หยุด จนในที่สุดผมก็ไม่ไหวเมื่อเริ่มรู้สึกว่ามีอะไรมาจุกที่ส่วนหัว ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าผมจะเสร็จทั้งๆที่ไม่ได้แตะ
"อึก ..อืมมมม อ่าาา" บ้าเอ้ย! แตกจนได้
"หืม ..ไปไม่บอกกูเลย หึๆ พอดีกูเองก็ไม่ไหวแล้วว่ะ"
"มึงห้ามปล่อยในนะสัส!"
รีบหันไปบอกทันทีแต่ดูมันสิ มันไม่ฟังผมเลย แจฮยอนยกยิ้มก่อนรัวกระแทกไม่ยั้ง ท่อนเอ็นใหญ่ที่อยู่ข้างในผมกระตุกแรงๆ สองสามครั้งแล้วปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้ามาจนอุ่นวาบทั้งช่องทาง
"ฮื่มมม!!"
เสียงคำรามต่ำราวกับสัตว์ป่าตัวผู้ไม่มีผิด! ผมหอบหายใจหนักและสบัดแขนออก คราวนี้สำเร็จแต่แรงจะขยับตัวกลับไม่มี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น